Cissus australijski – Cissus antarctica

OPIS stanowisko nawadnianie nawożenie przesadzanie rozmnażanie choroby i szkodnikiuwagi

 

 

cis

OPISOPIS

Gatunek rośliny z rodziny winoroślowatych, występujący w naturze występuje w wilgotnych regionach wschodniej Australii. Cissus jest pnączem posiadającym dekoracyjne, jajowato-sercowate liście. Blaszka liściowa jest ciemnozielona i piłkowana. Przeciętnie długość liścia to około 15 cm. Cissus australijski charakteryzuje się silnym wzrostem. Jego wzniesione pędy, z czasem drewnieją i mogą sięgać do kilku metrów wysokości. Wyposażone są w wąsy czepne. Kwiaty niepozorne, choć w warunkach domowych kwitnie bardzo rzadko. Cissus jest gatunkiem długowiecznym.

STANOWISKOSTANOWISKO

Cissus może być uprawiany na stanowisku jasnym, ale z rozproszonym światłem lub w półcieniu, a nawet cieniu (wtedy bardzo wolno rośnie). Roślina ta nie lubi ostrego słońca, będzie marnieć, oraz może dojść do poparzeń. Cissus najlepiej rośnie w pokojach o wystawie wschodniej i zachodniej oraz pośrednich. Latem może jednak być uprawiany nawet w północnym pokoju. Zimą jednak będzie mu w nim za ciemno. Temperatura powietrza w pomieszczeniu, w którym rośnie cissus powinna mieścić się w przedziale 15-24 °C. W okresie zimowym cissus lubi mieć nieco chłodniej, w granicach 10-18°C. Minimalna temperatura uprawy nie powinna spadać poniżej 7°C.

NAWADNIANIENAWADNIANIE

Podstawą jest zapewnienie drenażu oraz dostosowanie podlewania do panujących warunków w pomieszczeniu. Ważne jest, aby nie przelać rośliny, gdyż ma ona wrażliwy system korzeniowy. Roślina wymaga, aby regularnie ją podlewać, uważając jednak aby jej nie przelać. Najlepiej przyjąć zasadę, że pomiędzy kolejnymi podlewaniami wierzchnia warstwa gleby powinna przeschnąć. Trzymajmy się tej zasady szczególnie zimą, kiedy podlewania należy nieco ograniczyć w stosunku do okresu wiosenno-letniego. Liście cissusa warto też zraszać letnią, odstałą wodą.

NAWOŻENIENAWOŻENIE

Nawożenie cissusa odbywa się tradycyjnie od marca do końca sierpnia. Najlepiej stosować specjalny nawóz dla roślin ozdobnych z liści, w dawce o połowę mniejszej niż zalecana, co dwa tygodnie.

PRZESADZANIEPRZESADZANIE

Starsze rośliny przesadzamy rzadko, jedynie w momencie, kiedy zaistnieje taka potrzeba. Dopóki roślina jest mała przesadzamy wiosną co roku. Można stosować zwykłą ziemię do kwiatów doniczkowych, do której dodany jest torf ogrodniczy. Zaś idealne do uprawy cissusa jest podłoże złożone z ziemi kompostowej, torfu i piasku, zmieszanych w stosunku 4:1:1. Ziemia do uprawy cissusa powinna mieć odczyn pH 5,5-6,5.

ROZMNAŻANIEROZMNAŻANIE

Sposób 1 – sadzonki pędowe

Wykorzystujemy półzdrewniałe części pędów, bo te młode i cienkie szybko więdną i usychają. Sadzonka powinna zawierać co najmniej dwa węzły oraz 1-2 liście. Sadzonki pobieramy od lutego do września, czyli przez cały okres wegetacyjny. Stosujmy ukorzeniacz, który zwiększy prawdopodobieństwo przyjęcia się sadzonki. Odpowiednimi warunkami do ukorzeniania będzie temperatura pokojowa i zwiększona wilgotność powietrza. Ukorzeniamy w przepuszczalnym podłożu. Można zastosować torf zmieszany z piaskiem.

CHOROBY I SZKODNIKICHOROBY I SZKODNIKI

Przy błędach uprawowych mogą pojawić się problemy, z których najważniejsze to wciornastki, roztocza, przędziorki, mszyce czy też miseczniki. Poza tym w przypadku nadmiernego bądź skąpego podlewania może dojść do opadania liści.

Brunatnienie, zamieranie – opadanie liści – przyczyną jest zbyt obfite podlewanie roślin rosnących w nieprzepuszczalnej ziemi.
Zasychanie i opadanie liści bez śladów uszkodzenia – przyczyną jest za wysoka temperatura przy zbyt niskiej wilgotno­ści powietrza, należy częściej wietrzyć pomieszczenie, zapewnić roślinie umiarkowaną temperaturę i wilgotność w pokoju, równomiernie podlewać.
Na liściach ukazują się kanciaste i ostro odgraniczone plamy, najpierw żółto przeświecające, później nieco brunatniejące i zasychające – dzieje się tak, jeśli w okresie chłodnych dni nadmiernie podlewamy rośliny uprzednio mocno przesuszone.
Na wierzchniej stronie liści bardzo liczne i maleńkie odbarwione plamki, które następnie zlewają się i cała blaszka przybiera żółtawe a potem lekko brunatniejące za­barwienie – po delikatnym spryskaniu liści widoczna pajęczynka, to oczywiście atak przędziorków.
Na liściach szczególnie na wierzchniej stronie wzdłuż głównych nerwów pojawiają się liczne i bardzo drobne srebrzysto-żółtawe plam­ki, stopniowo pokrywające prawie całą blaszkę liściową – w konsekwencji liście żółkną i opadają, na spodniej stronie z trudem dostrzegalne bez dobrej lupy blado żółtawe i ciemno brunatnawe, wysmukłe owa­dy, po­zostawiają wiele grudek kału w postaci czarnych punkci­ków, to objawy występowania wciornastków.
Wodniste szare plamy z pylącym nalotem – szara pleśń cissusa
Na górnej stronie liści pojawiają się żółte, nieregularne plamy o średnicy do 3 cm, zaś od spodu delikatny nalot zarodnikowania grzyba – mączniak prawdziwy
Biały, mączysty nalot na liściach, który z czasem ciemnieje – mączniak prawdziwy

UWAGIUWAGI

Cissus nie powinien być narażany na przeciągi.
Nadmiernie rozrośnięte rośliny można przycinać, najlepiej w okresie wiosennym. Cięcie zapewni zwarty pokrój, można także uszczykiwać pędy. Dobrym rozwiązaniem jest zapewnienie roślinie podpory po której będzie się pięła.

 

Źródła:
1. www.poradnikogrodniczy.pl
2. www.budujesz.info
3. www.naradka.wordpress.com
4. www.kwiaty-ogrody.pl
5. fot. www.en.hortipedia.com